Czym różni się sauna fińska od suchej?

W polskiej klasyfikacji to ta sama sauna: Polskie Towarzystwo Saunowe nazywa saunę fińską „sauną suchą” (60–110°C, 5–15% wilgotności). Różnica dotyczy praktyki — w saunie fińskiej polewa się kamienie wodą, a nazwa „sucha” opisuje jedynie niską wilgotność względną.

Dla Finów sauna bez pary nie jest pełną sauną. UNESCO, wpisując fińską kulturę sauny na listę niematerialnego dziedzictwa w 2020 roku, nazwało löyly — parę z polewania rozgrzanych kamieni — „sercem doświadczenia”. Określenie „sucha sauna” pojawia się głównie w polskim i niemieckim nazewnictwie obiektów, jako przeciwieństwo łaźni parowej.

W praktyce „suchą saunę” spotkasz w dwóch znaczeniach. Pierwsze to zwykła sauna fińska z piecem i kamieniami, w której gościom po prostu nie wolno samodzielnie polewać (wtedy robi to obsługa lub saunamistrz). Drugie to kabina bez polewania — na przykład z piecem, którego konstrukcja na to nie pozwala, albo sauna infrared, która działa na zupełnie innej zasadzie.

Różnica w odczuciu jest wyraźna. Bez polewania wilgotność w gorącej saunie spada do kilku procent, co drażni gardło i oczy. Umiarkowane polewanie podnosi ją do poziomu, który fińscy badacze uznawali za komfortowy, przy wciąż niskiej sumie temperatury i wilgotności (reguła 110).